Adhezija – privlačna sila između površina dva tela u kontaktu, usled međumolekulskih sila.

Adsorpcija – vezivanje molekula iz okoline na površinu čvrste supstance; odvija se u gasovima i rastvorima.

Apsolutna vlažnost – izražava se kao masa vodene pare po kubnom metru vazduha.

Čvrstoća spoja – vrednost opterećenja pri zatezanju, pritisku, savijanju, cepanju, udaru, smicanju itd. potrebna da veza popusti.

Ekstrakcija ili izluživanje pomoću rastvarača – hemijska metoda koja omogućava prenos molekula željene supstance iz čvrste smeše ili rastvora u drugu tečnu fazu.

Elastičnost – osobina materijala da se nakon deformacije vrati u prvobitni oblik i dimenzije.

Elastomer – materijal koji se na sobnoj temperaturi može više puta rastegnuti najmanje na dvostruku dužinu i po prestanku delovanja sile vratiti u prvobitno stanje.

Enkapsulacija / oblaganje – zaptivanje ili obavijanje elementa radi mehaničke zaštite ili zaštite od uticaja okoline.

Epoksi – očvrsnuti krajnji proizvod epoksidnih smola.

Epoksidna smola – materijal koji formira ravne lance termoplastičnih i duroplastičnih smola. Epoksidne smole imaju odlična mehanička svojstva i dobru dimenzionu stabilnost.

Gel – polučvrst ili čvrst sistem u kojem jedna ili više supstanci formiraju mrežu odnosno trodimenzionalnu strukturu, u koju su ugrađeni manji molekuli jedne ili više tečnosti.

Gustina – odnos mase materijala i njegove zapremine.

Herc – jedinica za frekvenciju. Jedan herc odgovara jednom događaju u sekundi.

Higroskopnost – sposobnost apsorpcije vode.

Impregnacija – popunjavanje pora ili otvora u materijalu radi sprečavanja upijanja drugih supstanci.

Katalizator – supstanca koja značajno ubrzava očvršćavanje lepka.

Kohezija – fizička sila koja međusobno privlači molekule iste supstance.

Kolofonijska tečnost (fluks) – mešavina kolofonijuma (smole) i malih količina organsko-halogenih ili organsko-kiselinskih aktivatora.

Laminiranje – postupak zaštite tankih materijala. Postoje dve vrste laminacije: hladna i topla.

Lepak – supstanca odnosno sredstvo za lepljenje.

Mesh – broj otvora po inču.

Metoda Shore A – metoda za merenje tvrdoće materijala koji se elastično deformišu.

Metoda Shore D – metoda za merenje tvrdoće polutvrdih ili tvrdih materijala.

Modifikator – komponenta koja poboljšava svojstva.

Očvršćavanje – promena fizičkih svojstava supstance ka čvršćem stanju.

Očvršćenje – prelazak u čvršće stanje.

PCB – polihlorovani bifenili, veštačka organska jedinjenja iz grupe hlorovanih cikličnih ugljovodonika. Spadaju u ksenobiotike i ubrajaju se među najtoksičnije supstance koje je čovek stvorio.

Pigment – hemijsko jedinjenje koje reflektuje samo određene talasne dužine vidljive svetlosti. Pigmenti su nerastvorljive, čvrste supstance koje se obično koriste u obliku praha zajedno sa vezivima (ulja, lepkovi, lakovi...) i drugim sastojcima (npr. voda).

Plazma čišćenje – joni i slobodni elektroni u plazmenom mlazu razgrađuju nečistoće. Organske nečistoće oksidiraju i uglavnom se pretvaraju u vodu i ugljen-dioksid.

Poliamid – termoplast sa izuzetno dobrim mehaničkim svojstvima, naročito zateznom, savojnom i pritisnom čvrstoćom, velikom žilavošću, niskim koeficijentom trenja i visokom otpornošću na habanje.

Polimerizacija – hemijski proces u kojem se monomer ili mešavina monomera pretvara u polimer.

Površina poput kore pomorandže – gruba površina koja podseća na površinu pomorandže.

Površinski napon – pojava da se površina tečnosti ponaša kao elastična opna. Posledica toga je da se tečnost skuplja u kapljice, kao i kapilarnost, odnosno pojava da se tečnost koja kvasi podlogu penje uz zidove uske cevi.

Predgrevanje – prethodni proces kojim se povećava temperatura medijuma pre upotrebe.

Prepreg – tkanina impregnisana nereagovanom epoksidnom smolom.

Punila – keramičke ili metalne čestice koje se dodaju radi poboljšanja svojstava polimera.

Punilo – dodatak koji se unosi u supstancu radi poboljšanja njenih svojstava.

Rastvarač – supstanca u kojoj se pri formiranju rastvora rastvara topljenik.

Razređivač – reaktivni ili nereaktivni dodatak čija je osnovna funkcija da smanji viskoznost i razredi materijal kojem je dodat.

Relativna vlažnost – određena je kao odnos apsolutne vlažnosti i zasićene vlažnosti (maksimalno moguće apsolutne vlažnosti) pri određenoj temperaturi.

Reologija – interdisciplinarna nauka koja proučava ponašanje materije u svim agregatnim stanjima, uključujući gasovito, tečno, čvrsto stanje i plazmu.

Rok trajanja – vremenski period tokom kojeg se sredstvo može skladištiti u propisanim uslovima.

Sjaj – opis načina na koji se svetlost odbija od sveže površine kristala, minerala ili kamena.

Skupljanje – smanjenje zapremine materijala usled isparavanja isparljivih supstanci ili hemijskih odnosno fizičkih promena u materijalu.

Smična čvrstoća – podatak koji pokazuje kolika je sila potrebna da telo pukne po svom preseku.

Smola – organski polimer koji, kada mu se doda učvršćivač, očvršćava i formira termoplast.

Spajanje – povezivanje dva materijala.

Specifična težina – fizička veličina za izražavanje odnosa između težine i zapremine tela. U mineralogiji i hemiji čvrstih i tečnih tela to je bezdimenziona veličina, jednaka relativnoj gustini u odnosu na čistu vodu pri normalnom pritisku od 1,01325 bar i temperaturi pri kojoj voda ima najveću gustinu (3,98 °C).

Spoj – veza koja nastaje međusobnim lepljenjem materijala.

Sredstvo za očvršćavanje – katalitičko ili reaktivno sredstvo koje, kada se doda smoli, izaziva polimerizaciju.

Starenje – promene svojstava supstance povezane s vremenom i izloženošću različitim uslovima (vlaga, temperatura, pritisak).

Učvršćivač – supstanca ili mešavina supstanci koja se dodaje materijalu da pokrene ili ubrza očvršćavanje.

Umrežavanje – povezivanje makromolekula radi promene fizičkih svojstava materijala.

Vakuumiranje – uklanjanje određenih elemenata, na primer vazdušnih mehurića iz materijala.

Vlažnost – količina vodene pare u vazduhu ili drugom gasu.

Zalivanje – slično kao livenje, s tom razlikom da je obezbeđeno popunjavanje svih šupljina.